کردکوی؛ شهری با ظرفیتهای مغفول و فرصتهای از دسترفته
کردکوی، شهری با پیشینه تاریخی، طبیعتی کمنظیر و موقعیتی جغرافیایی قابلتوجه، سالهاست در چرخهای از بیبرنامگی، تعلل و استفادهنشدن از ظرفیتها گرفتار مانده است. شهری که میتوانست امروز یکی از قطبهای گردشگری غرب استان گلستان باشد، اما همچنان در حاشیه مانده و سهمی اندک از اقتصاد گردشگری استان دارد. واقعیت آن است که کردکوی […]
کردکوی، شهری با پیشینه تاریخی، طبیعتی کمنظیر و موقعیتی جغرافیایی قابلتوجه، سالهاست در چرخهای از بیبرنامگی، تعلل و استفادهنشدن از ظرفیتها گرفتار مانده است. شهری که میتوانست امروز یکی از قطبهای گردشگری غرب استان گلستان باشد، اما همچنان در حاشیه مانده و سهمی اندک از اقتصاد گردشگری استان دارد.
واقعیت آن است که کردکوی از نظر جاذبههای طبیعی و بومگردی چیزی کم ندارد؛ از جنگل و آبشار و آببندان گرفته تا آثار تاریخی و فرهنگ بومی غنی. اما سؤال اساسی اینجاست: چرا این ظرفیتها به ثروت، اشتغال و رونق شهری تبدیل نشدهاند؟ پاسخ را باید در نبود نگاه راهبردی، ضعف جذب سرمایهگذار و ناهماهنگی در مدیریت شهری جستوجو کرد.
در سالهای گذشته، گردشگری در کردکوی بیشتر در حد شعار باقی مانده است. نه زیرساخت اقامتی در شأن این شهر ایجاد شده، نه بستههای مشخص سرمایهگذاری برای بخش خصوصی تعریف شده و نه معرفی مؤثری از ظرفیتهای گردشگری شهر در سطح استان و کشور صورت گرفته است. سرمایهگذار زمانی وارد میدان میشود که امنیت، شفافیت، حمایت و چشمانداز روشن ببیند؛ مؤلفههایی که متأسفانه تاکنون بهصورت جدی در کردکوی فراهم نشدهاند.
در این میان، شورای جدید شهر در مقطعی حساس قرار گرفته است. انتظارات افکار عمومی از این شورا فراتر از اداره روزمره شهر است. امروز توسعه گردشگری نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای خروج کردکوی از رکود اقتصادی و عقبماندگی نسبی است. شورای شهر میتواند و باید با اولویت دادن به گردشگری، مسیر را برای سرمایهگذاران هموار کند؛ از تصویب مشوقهای محلی و تسهیل صدور مجوزها گرفته تا مطالبهگری از دستگاههای استانی و ملی برای تکمیل زیرساختها.
نباید فراموش کرد که هر سال تأخیر در تصمیمگیری، هزینهای سنگین برای شهر بههمراه دارد؛ هزینهای که خود را در بیکاری جوانان، مهاجرت نیروهای توانمند، رکود کسبوکارهای محلی و کمرنگ شدن هویت شهری نشان میدهد. عقبماندگی امروز کردکوی، نتیجه سالها بیتوجهی به همین فرصتهای روشن و قابلدسترس است.
اکنون زمان آن رسیده که نگاهها از روزمرگی عبور کند و توسعه گردشگری بهعنوان یک راهبرد اصلی در دستور کار مدیریت شهری قرار گیرد. کردکوی بیش از آنکه نیازمند منابع جدید باشد، محتاج اراده، برنامه و شجاعت در تصمیمگیری است. اگر این مسیر بهدرستی انتخاب و اجرا شود، میتوان امیدوار بود که این شهر، بهجای حسرت فرصتهای ازدسترفته، به آیندهای پویا و قابل افتخار بیندیشد.
دیدگاهتان را بنویسید